Skip to main content

Posts

Showing posts from April, 2012

Een 'gewone' werkdag?

Ze werd wakker zoals elke andere dag. Ze wreef in haar ogen. Rekte zich uit en gaapte. Ze keek op haar wekker. Het was nog vroeg. Langzaam strekte ze haar armen en benen en sloeg de dekens naar achteren. Ze sloeg haar benen over de rand van het bed. Het werd een drukke dag vandaag. Zoals alle andere dagen, maar toch anders. Geen enkele dag zou meer hetzelfde zijn. Nooit meer. Even voelde ze een brok in haar keel en keek naar de plek van het bed dat al jaren onbeslapen was. Zijn steun zou ze vandaag meer dan ooit hebben kunnen gebruiken. Moeizaam slikte ze de brok weg en stond op van haar bed. Ze liep naar de badkamer en nam een douche. Na het hele ochtendritueel te hebben doorlopen liep ze naar beneden waar haar ontbijt al klaar stond. Ze knikte op de vraag of ze goed geslapen had, gaf antwoord op vragen en toen haar zoon binnenliep kwam er zowaar een glimlach om haar lippen. Hij gaf haar een bemoedigend kneepje in haar arm en een kus op haar wang terwijl hij ging zitten voor het ontb…

Muziek op zondag, Covers 1

Vaak is het origineel van een song al goed, maar is de cover zo het kan nog beter. Vele songs zijn gecoverd vooral veel oudere jaren 60 of  70 songs.

Hieronder een aantal van die songs: Eerst het origineel, daaronder de cover:



Nu ben ik sowieso dól op Eva Cassidy maar dit is wel heel erg mooi:





Ongelooflijk maar waar, zelfs Depeche Mode was verbaasd en dolblij toen ze hoorden dat Johnny Cash een cover van hun nummer opnam.





Echt bijna nét zo goed of beter?





En deze eigenlijk net zo goed, of toch beter? Ben een grote CCR liefhebber dus tja...



Ik denk.. Wordt vervolgd!

© KH


Quotes and Pics 20

© KH

Helpende handen

Never look down on anybody unless you're helping him up.  ~Jesse Jackson

Vanmorgen had ik een heel ander idee voor een blog in mijn hoofd. Maar toen ik een uur geleden van mijn werk naar huis fietste, had ik niet kunnen vermoeden dat de gebeurtenissen die volgden dit idee van de tafel zouden vegen.

In gedachten verzonken fietste ik van mijn werk naar huis. Ik had met wat collega's gesproken, iedereen een prettig weekend gewenst en een fijne Koninginnedag. Ik merkte dat ik harder ging fietsen omdat er iemand pal achter me fietste, nou en, dacht ik nog, wat maakt dat uit, dan haalt hij of zij me maar in. Maar toch, het voelde niet prettig, zo dicht op me. Ik nam een bocht en fietste langs het ziekenhuis. En daar precies een meter of 2 van de plek af waar ik een paar weken geleden ook al moest stoppen omdat ik last van hyperventilatie kreeg, voelde ik weer een hyperventilatie-aanval opkomen. Mijn linkerhand begon te tintelen, wat betekent dat ik meteen moet stoppen omdat ik ande…

De puinhopen van haar leven

Daar zat ze dan. In een leeg huis met lege kamers. De laatste lege holle voetstappen stierven net weg terwijl zij bij de laatste puinhopen van wat eens haar leven was, was gaan zitten. Ze keek met lege holle ogen naar een hoopje kleding die achtergebleven was. Een omver geschopt tafeltje waar de trouwfoto gestaan had lag nu op zijn kant op de grond. Ze zat op de rand van het bed en overzag de gigantische berg zooi die hij had achtergelaten. Het licht in de badkamer brandde nog en ze zag hoe het daar, zo mogelijk, een nog grotere puinhoop was. Even voelde ze een golf van paniek over zich heen komen. En nu?

Ze wist niet hoe lang ze daar gezeten had maar toen ze opkeek was het al donker buiten. Het enige licht kwam van de lamp van de badkamer. Ze slaakte een diepe zucht en voelde dat het lege holle gevoel in haar over gegaan was in een ander gevoel. Opluchting? Blijdschap? Of was het voor dat laatste nog te vroeg? Trek had ze ook. Ze keek als uit gewoonte op het nachtkastje naast het bed…

Go for it!

Als je echt iets wilt, echt diep in je hart, moet je je dan laten leiden door je gevoel of je verstand? Of door een combinatie van beiden? Of laat je je leiden door de angst dat het 'toch wel niet zal lukken wat je graag wilt'? 
Al jaren schrijf ik, pas sinds een aantal jaar heb ik het schrijven van korte verhalen echt weer serieus opgepakt. De diverse reacties op diverse sites hebben mij verrast. Aangenaam verrast eigenlijk wel. Ja zelfs de reactie van mijn oudste zoon toen hij een keer een aantal van mijn korte verhalen las, verraste mij. 'Mam', zo zei hij, 'Heb jij dit zelf geschreven?' Op mijn bevestigende antwoord zei hij: 'Dat is echt goed man'. Ik moest er gewoon om lachen zoals hij het zei. Hij vond dat ik het maar moest uitgeven. Mijn moeder wilde dat ik alles aan haar stuurde dan zou zij het wel in eigen beheer uit laten geven. Maar tegenwoordig heb je zelfs uitgevers die alles regelen voor je. Hoef je zelf niets meer voor te doen. Je kunt he…

Met open ogen

Met open ogen lag ik op het gras tussen de struiken. Een licht briesje speelde met mijn haren deed ze voor mijn gezicht waaien. Ik voelde hoe de wind mijn naakte borsten beroerde en mijn tepels rechtop deed staan. Ik kon me niet verroeren. Ik was er niet meer. Voelde mijn lichaam niet. Als mijn tepels niet tot leven waren gekomen had ik zeker gedacht dat ik dood was geweest. Mijn tepels zeiden duidelijk wat anders. Ik probeerde mijn levenloze vingers te bewegen. Met mijn ogen te knipperen. Aan mijn wimpers kleefde geronnen bloed. Ik rook de geur ervan. Pijn schoot door mijn schedeldak bij elke beweging, al was dat in dit geval het simpele knipperen van mijn oogleden. Er klonk geen enkel geluid, zelfs de vogels zwegen in alle talen. Vogel talen dan. Ik pijnigde mijn gedachten hoe ik hier terecht gekomen was en wat er gebeurd was, maar ik kwam er niet op. Ik lag half naakt, voor zover ik zien en voelen kon, in het gras. Waarschijnlijk in een bos. Ik kon mijn hoofd niet draaien maar van …

Er knaagt een onzekerheid die niet te verklaren is, of toch wel?

Mijn hele leven ben ik vreselijk onzeker geweest. En als ik er goed over nadenk ben ik dat eigenlijk nog. In mijn zoektocht naar mijzelf, waar ik toch eigenlijk de afgelopen anderhalf jaar mee bezig ben, kom ik erachter dat ik kennelijk nog steeds niet genoeg van mijzelf houd om mijn onzekerheid kwijt te raken.
Sterker nog, ik houd niet genoeg van mezelf om een hele hoop andere problemen ook aan te pakken, zoals mijn overgewicht, maar dat is een andere onderwerp waar ik het al eerder over gehad heb.

Het begint en eindigt allemaal bij het houden van jezelf. Of leren houden van jezelf. Want als je niet van jezelf houdt, wie houdt er dan wel van je? Zo luidt de quote. En wie is er gekker op quotes dan ik?



Ik ben heel erg druk, altijd al geweest. Ik heb gemerkt dat ik nog drukker word, praat, doe als ik onzeker ben van mezelf. Ik denk dat ik dat doe om me ergens achter te verschuilen zodat niemand ziet dat ik onzeker ben. Alleen die drukke ik, die vindt niet iedereen aardig. Nu hoef ik n…

Muziek op zondag, Bee Gees

Vandaag hoorde ik het nieuws dat Robin Gibb uit zijn coma ontwaakt is. Hij lijdt aan darm-en leverkanker en lag als gevolg van een longontsteking in het ziekenhuis en raakte in een coma. Gelukkig is hij daar nu uit ontwaakt.
Als puber hingen de broeders Gibb boven mijn bed. Mijn favoriet was Barry. Ik weet niet of die hoge stem tijdens het zingen het deed of dat open bloesje met die enorme partij borsthaar. Maar in ieder geval, hij was het. Een tijdje dan, tot de volgende groep zich aandiende. Hoewel, zij hebben altijd een speciaal plekje in mijn hart gehouden. Omdat ze de eerste waren.

Het leven van de broertjes Gibb ging niet over rozen.
  Hun jongere broertje Andy (ook al in mijn ogen toen een lekker ding) overleed in 1988 op 30 jarige leeftijd net toen hij als vierde lid bij de groep zou komen.

  Maurice Gibb, de tweelingbroer van Robin, overlijdt in 2003 onverwacht aan een darminfarct.

  In 2010 was Robin Gibb nog in Nederland. Hij is namelijk president van de Britse Heritage Found…

Quotes and Pics 19

© KH

De liefde van zijn leven

Soms denk ik wel eens: Als ik alles weet wat ik nu weet, zou ik dan nog precies hetzelfde doen dan? En dan kijk ik naar haar en weet dat er maar één antwoord mogelijk is op die vraag die ik mezelf stel. Ja. Volmondig ja. Want ook al is het leven nu zwaar, ik houd van haar en ik hield toen ook van haar. Eigenlijk houd ik mijn hele leven al van haar, al zolang ik me kan herinneren.

Onze eerste ontmoeting haal ik me zo nog voor de geest. Het was een mooie zomerdag. Onze moeders stonden buiten met verhit voorhoofd de stoep te schrobben, wat je in die tijd nog deed. En toen zag ik haar. Hoe oud zou ik geweest zijn? Zo’n jaar of zes, ouder niet. Ik keek haar aan en zag lang golvend blond haar, met een strik erin. Ze lachte naar me en ik lachte terug. Vanaf die tijd waren we onafscheidelijk. Hand in hand liepen we naar school. In het begin werd ik nog uitgelachen omdat ik met een meisje naar school liep maar dat was snel afgelopen, toen ik de pestkoppen een optater gaf. Ik was geen makkelijk…

Mooie foto's

Soms kom je foto's tegen op het www die je zou willen dat je ze zelf had kunnen maken.
Een paar prachtige foto's hier om stil van te worden:


You'll never walk alone -Fussel


American Kestrel-David Hemmings


Let's get Mikey-gatorinsc/Jeff Schreier


Insect with morning dew-Martin Amm


Dewcovered damselflie-Patrick Goosens


© KH

Being Happy

The best vitamin to be a happy person is B1.~Author Unknown

Al jaren heb ik maar 1 droom: Een cottage in Schotland hebben in the Middle of Nowhere. In de tijd van crisis lijkt die droom verder weg dan ooit.
Als ik in mijn eigen huis kijk en zie wat er allemaal vervangen moet worden zakt me de moed in de schoenen. Het lijkt wel of alles tegelijk kapot gaat of vervangen moet worden. Of 'ze' (en wie ze dan zijn weet ik ook niet) het erom doen. Maar als ik het om me heen hoor, ben ik niet de enige. Het is bij meer mensen het geval.

Gisteren fietste ik van mijn werk naar huis. Ik ben dan altijd aan het denken, beetje tegen mezelf aan het praten over van alles en nog wat. Ik dacht weer aan mijn droom en dat het niet te verwezenlijken was. Het leek wel of ik ineens een stem in me hoorde die zei: 'Ja maar als je dat zo graag wil, zul je daar wel voor moeten werken he, Kati!' En verdomd, ineens dacht ik: Wil ik dat wel zo vreselijk graag dat ik daar heel erg veel meer uren voor…

Pre Raphaelite Brotherhood

Zoals ik al vaker verteld heb ben ik dol op schilderkunst van de 19e eeuw en dan met name die van de Pre Raphaelite brotherhood. Wie en wat waren dat nou?

De prerafaëlieten waren Engelse kunstenaars in het Victoriaanse tijdperk, voornamelijk kunstschilders, die zich afzetten tegen de academische kunst als toen voorgeschreven door de Royal Academy of Arts. Prerafaëlieten wilden terugkeren naar de eenvoud zoals die bestond bij kunstenaars levend vóór Raphaël. Ze streefden eenvoudige composities en een nauwkeurige, realistische werkwijze na. De beweging begon in 1848 met de oprichting van een genootschap, de Pre-Raphaelite Brotherhood, met als belangrijkste leden William Holman Hunt, John Everett Millais en Dante Gabriel Rossetti. Na 1860 ging de beweging geleidelijk over in een vorm van estheticisme, ook wel de 'aesthetic movement' genoemd. Belangrijke exponenten van deze tweede golf waren opnieuw Dante Gabriel Rossetti Edward Burne-Jones, William Morris en Frederic Leighton, lat…

Take control over your life

Afgelopen week, de week dat ik vrij had en lekker uit kon rusten, maakte ik me weer druk over van alles en nog wat. Ik heb gemerkt dat ik nog met veel te veel dingen in mijn hoofd zit. Wat ikzelf mijn leven laat bepalen. Ex drukt op de knopjes en ik reageer. Had ik niet gezegd dat ik dat niet meer liet gebeuren? Waarom laat ik dat dan keer op keer toe? Die vraag houd me zo bezig dat ik er zelfs 's nachts last van kreeg in de vorm van hyperventilatie. Dat vraagt om een drastische aanpak. Ik moet mezelf eens grondig onder de loep nemen dus.



Ik weet dat ik hier vaker over geschreven heb, it's getting old zo gezegd, maar als ik hier onderhand eens vanaf wil, zal ik dit moeten doen. Het is dat of de confrontatie met ex aangaan en ik weet dat ik daarvan nog meer last van ga krijgen. Niet alleen dat, ik wil het niet meer. Ik kan het niet meer. Ik ben nu bijna 6 jaar gescheiden verdikkeme!
Vorige week kreeg ik een berichtje van hem: hij had een sterk vermoeden dat ik de kids ervan we…

Muziek op zondag, One hit wonders

De eendagsvlieg of one hit wonders zoals ze het in de UK noemen. Iedereen kent wel dat ene liedje van die ene artiest die zo in je hoofd is blijven hangen maar daarna hoor je nooit meer wat van de band/artiest. Wat jammer nou. Het nummer was zo mooi. Vaak heeft zo'n artiest of band maar 1 hit gehad die in de hitlijsten gestaan heeft maar krijgen ze hun volgende nummers maar niet in die lijst. Wat niet wil zeggen dat ze niet meer optreden of albums maken. Vast wel bij de meesten, alleen niet voor een groter publiek vaak. Of je hoort het niet altijd meer op de radio, alleen maar dat ene hitje.

Dit zegt Wikipedia erover: Een eendagsvlieg is in de muziekindustrie een act (artiest of groep) die slechts één hit heeft gehad in de hitparade. Eendagsvliegen hoeven niet per definitie onsuccesvol in de muziekindustrie te zijn, zo zijn er acts die meestal buiten het popmuziekgenre van de hitparades vallen en daardoor weinig singles verkopen. De naam verwijst naar de eendagsvlieg. 


Maar ik moe…

Quotes and Pics 18

© KH

Friendship according to Pooh

Piglet sidled up to Pooh from behind.
“Pooh!” he whispered.
“Yes, Piglet?”
“Nothing,” said Piglet, taking Pooh’s paw.
“I just wanted to be sure of you.”
A.A. Milne
If there ever comes a day, when we can't be together, keep me in your heart, I'll stay there forever. Christopher Robin


"Pooh, how do you spell love?" "You don't spell it, you feel it." Piglet

"Pooh, promise me you won't forget about me, ever. Not even when I am a hundred."
Pooh thought for a little.
"How old shall I be then?"
"Ninety-nine."
Pooh nodded. "I promise," he said. A.A. Milne

"Sometimes", said Pooh, 'The smallest things take up the most room in your heart." Winnie the Pooh


© KH