Skip to main content

Posts

Showing posts from July, 2012

Mezelf terug vinden

Hier stond gisteren een heel ander blog. Een blog over mijn gevoel omdat mijn zoon het zo moeilijk had met zichzelf, met zijn gevoel zodat hij besloten had in een opwelling meer, om op zichzelf te gaan wonen. Die opwelling, zo bleek gisteren, kwam door andere invloeden. Ik wil er niet al te diep op in gaan, zijn vertrouwen heeft een deuk opgelopen, net als het mijne. Dat van hem door de man op wie hij moet kunnen bouwen, dat van mij door de man met wie ik ooit getrouwd was. Ik had het aan zien komen, hij niet.

De reacties van 1 persoon op mijn blog gisteren hebben mij doen besluiten het te verwijderen. Door verkeerd lezen, verkeerd interpreteren door haar van mijn situatie en gevoel werden er dingen gezegd waar ik niets mee kan. Wat ik niet wil lezen. Natuurlijk is iedereen vrij om te reageren. Graag zelfs. Maar is er niet een soort van 'code' online? Je kent elkaar niet, elkaars situatie niet dus waarom zou je elkaar dan aanvallen om wat de ander schrijft. Ik heb dat ooit al…

Muziek op Zondag, songs for my son

Mijn zonen waren 3 weken op vakantie met hun vader. In die vakantie is wat voorgevallen, wat mijn Oudste en mij dusdanig van slag heeft gebracht dat ik de hele week onrustig ben gebleven (ik was niet eens mee!) en hem heeft doen besluiten dat hij op zichzelf wilde gaan wonen. Hij wil niet meer tussen zijn (gescheiden) ouders in zitten. Gelijk heeft hij in dat opzicht en het is triest dat het steeds weer gebeurd. Maar op zichzelf? Hij moet nog 18 worden. Zijn vader heeft in onze woonplaats een appartement. Daar mag Oudste gaan wonen. Zijn vader is er toch bijna nooit want die is meestal bij zijn vriendin in haar woonplaats. Oudste kan zo proberen of het gaat, alleen, alles regelen, het meeste betalen.
Ik heb het er moeilijk mee gehad, of nog. Ik had het ingecalculeerd maar dan nog. Oudste is mijn rots. En dat mag niet. Een kind mag je rots niet zijn. Dat is mijn les in deze. Alles gebeurd voor een reden, hou ik mezelf voor. Dat ik (weer) niet met mijn ex door 1 deur kan, door iets wat…

Quotes and Pics 33, peace of mind

© KH

Virtueel op vakantie

Het is niet alleen Schotland dat ik mis, of waar ik heimwee naar heb, nee ook Engeland zelf kan ik vaak enorm missen zo nu en dan. Het land zelf, de mensen maar vooral de natuur en hoe het er daar aan toe gaat.
Ik weet nog de allereerste keer dat ik er op vakantie ging, in 1986 met mijn ouders en zus. Het land maakte meteen indruk. De natuur, de historie, de gebouwen, de mensen. Wij gingen naar Devon. Bezochten kleine stadjes, de kust, het Nationale park Dartmoor en wandelden in de omgeving van de cottage waar we in logeerden. Het was het jaar waarin Andrew zijn Fergie trouwde, wij zagen het op tv terwijl we er op vakantie waren.

Ik heb nu vakantie, 3 weken. Ik ga niet weg, misschien wat dagtrips of wat fietsen. Maar daarom is het des te leuker om 'virtueel' wat te reizen.

Devon dus.

Clovelly



Branscombe



Dartmoor






Devon Coast



© KH



Let go

Loslaten begint met je realiseren dát je iets beter los kunt laten. Als je je verzet tegen iets naars opgeeft, creëer je ruimte in je geest en ontspanning van je lichaam. - Simplifylife.nl


Het is of de duvel ermee speelt, zeiden ze vroeger.
Maar als je aan iets denkt, ergens mee zit, of iets je bezig houdt, kom je dingen tegen die daar verband mee houden. Ik wel tenminste. De duvel heeft er niks mee te maken, in toeval geloof ik niet meer. Meer in dat het zo moet zijn. Mijn levensmotto is niet voor niets: Everything happens for a reason.

Vannacht droomde ik zoals elke nacht. Vaak onthoud ik mijn dromen. Zo ook deze van vannacht. De mevrouw waar ik jaren geleden gewerkt heb en waar ik nog contact mee heb, was overleden. Ze is nog maar 65, zou het zelf helemaal niet erg vinden om te gaan, zegt ze zelf, maar ik was er wel even van onderste boven vanmorgen, bij het ontwaken. Ik kon nog net even delen van de droom terughalen. Het kaartje waar inspirerende teksten op stonden van de Dalai Lam…

Peace of Mind

Peace of Mind: Gemoedsrust. Ik heb er veel behoefte aan op het moment. Ik kan het dan wel mooi verwoorden in mijn blogs, blijven herhalen, blijven schrijven over de vader van mijn kinderen dat ik hem vergeef. Ik blijf onrust voelen van binnen. Ik blijf malen in mijn hoofd. Hoe krijg ik mijn Oudste terug vrijdag? Kan ik de scherven bij elkaar vegen van het kind? Dat wat er gebeurd is tijdens hun vakantie waar ik uiteraard weer de schuld van krijg, ik weet niet beter intussen, grijpt het kind aan. Het kind dat over 2 weken 18 wordt. Het kind dat er het meeste last van heeft. Ik probeer mezelf toe te spreken, te zeggen tegen mezelf dat ik in het NU moet leven. Dan is dan, nu is nu. Gedane zaken nemen geen keer. Bla bla bla. Ondertussen jagen de beren voort op mijn weg. En ik weet niet of ik ze dit keer een halt toe kan roepen. Het is niet in mijn handen. Het enige wat ik wil en wat ik altijd gewild heb, is rust in de tent. Voor iedereen.

Hoe krijg ik 'Peace of Mind', in mijn eige…

8 Boeddhistische Levenslessen

Het Boeddhisme is geen godsdienst maar een levenswijze of filosofie. En ook al ben ik Katholiek opgevoed. Ik voel veel meer voor het Boeddhisme en die levenshouding dan voor het Katholieke geloof, al geloof ik nog steeds wel in ... iets.
Met wat ik de laatste tijd mee maak in mijn leven, wat mij bezig houdt, of wat op mijn pad komt zo gezegd, dat moet ik verwerken. Mijn blog van gisteren is een stap in de juiste richting maar het zeggen en het ook daadwerkelijk voelen is wat anders. Om me beter die richting in te sturen ben ik gaan zoeken op het www. Ik kwam uit bij een site voor vrouwen met een stuk over Boeddhisme en 8 levenslessen. Ik ben niet zo van het knippen en plakken maar in dit geval maak ik een uitzondering. Ik las dit en vond dat ik dit moest delen. Het is bijzonder goed neergezet, zodat niet alleen ik hier van leer maar anderen ook.


Het Boeddhisme is in wezen geen godsdienst maar meer een levensfilosofie en tegelijk een leer (Dharma) over hoe we zo kunnen leven dat we het…

Ik vergeef je

Hurt-Johnny Cash




Hier stond vanmorgen een stuk over mijn gevoelens ten aanzien van gebeurtenissen van gisteravond via sms tussen mijn ex man en mij. Het maakte me boos en verdrietig tegelijk. Het deed goed een en ander van me af te schrijven. Alleen terug lezende zag ik dat ik hem wel op 'schrift' vergeef maar in woord? Het is niet hoe ik wil zijn of hoe ik geworden ben. Hij zegt dingen die mij weer tot een vrouw maken die ik niet (meer) wil zijn.

Daarom heb ik besloten dit te veranderen. Ik heb het stuk verwijderd en besloten hem gewoon te vergeven voor wat hij gezegd heeft via sms.
Ik vergeef je. Ik verbreek alle banden tussen jou en mij en ik laat je los. Voor mijzelf maar ook voor jou. Maar vooral voor onze kinderen die er zo onder lijden. Jij kunt niet anders, ik weet het. Maar ik kan zo niet langer meer verder. Ik vergeef je, voor de pijn, voor het verdriet. Het is een leerproces en ik ben er een ander en sterker mens door geworden.



Ik wil niet meer bitter zijn, pijn voe…

Muziek op Zondag, Lost in translation, musicals

Musicals, you'll love 'm or you'll hate 'm.. Ik heb echt een bloedhekel aan Nederlandstalige musicals. Ik kan er niks aan doen, maar ik vind het zo zonde dat ze alles moeten vertalen. In de vertaling gaat namelijk zoveel verloren. De subtiliteit bijvoorbeeld van 1 'simpel' zinnetje.
Ik hou enorm van musicals. Film musicals dan wel. Oude musicals, maar ja, ook nieuwe. Dat bedacht ik me toen ik van de week de film: 'Sweeney Todd' keek. Ik had m maanden geleden alweer opgenomen van Film1, geen tijd gehad nog om m te kijken en was blij verrast Johnny Depp te zien zingen, en zelf om Alan Rickman te zien zingen! Alleskunner Depp, met zijn vele gezichten. Hoe meer ik van hem zie hoe meer ik 'fan' word.



Maar dit terzijde. Zo ben ik ook een enorme fan van Danny Kaye. Deze man is een geniale grappenmaker. Speelde in musicals met oa Bing Crosby en Frank Sinatra. Films met Gene Kelly of Fred Astaire doen mij zwijmelen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ma…

Quotes and Pics 32

© KH

This is your world

Als ik geen inspiratie heb, kijk ik op t www of ik iets kan vinden wat me inspireert. Dit was het eerste wat ik vond en meteen wist ik: Ik hoef  niet altijd zelf met iets te komen, wat anderen maken is vaak wijzer, beter, mooier en ik kan het niet beter zeggen dan dit:

Klagen

Nederlanders zijn een volk dat graag klaagt. Over het voetbal, over de economie, over politiek, over de buren, onze medemensen, maar het meest klagen we toch wel over het weer.   Tot mijn verbijstering hoorde ik vanmorgen op de radio dan ook dat er aanstaande zaterdag een demonstratie gepland staat in Amsterdam tegen het slechte weer. 
Een demonstratie tegen het slechte weer? Kan het nog gekker? Hebben die mensen nu werkelijk niks beters te doen? De benzineprijzen schieten omhoog, iedereen klaagt maar ertegen demonstreren nee, je moet toch rijden he.. dus betalen maar. Alles wordt duurder, iedereen klaagt steen en been, maar ja je moet toch eten. Maar het weer is slecht, iets waar geen mens iets aan kan doen, behalve misschien eens wat vaker de auto laten staan, ivm de Global warming, maar nee, we rijden massaal naar Amsterdam en gaan protesteren tegen het slechte weer. Dát is nog eens een goed idee. 
Waren we al 'the talk of the town' beter gezegd, 'of the world' doo…

De sleur omarmen

"If you can concentrate always on the present, you'll be a happy man" - Paulo Coelho

Ik ben bezig in het boek van Paulo Coelho-Aleph. Ik lees graag en veel, en soms pak ik iets wat me meer verdiept in bepaalde zaken, mijn persoonlijke groei zoals ik het zo graag blijf noemen. Ik ben nog niet zo ver in het boek maar nu al stelt het me vragen over mijn leven, zoals ik het leef.
Paulo ging op reis omdat hij zijn sleur van het dagelijkse moest doorbreken. Voor zijn verdere spirituele ontwikkeling. Stilstand is achteruitgang zegt men weleens. Maar dan denk ik: Is dat zo? Wat nou als je gewoon tevreden bent met die sleur? Wat nou als je op een bepaald moment in je leven, het wel gehad hebt met 'gedoe' in je leven en even niks geen drukte en toestanden wilt en die sleur omarmt als een oude vriend? Mag dat dan niet? Is dat achteruitgang? Of ben ik nog niet oud genoeg voor deze sleur?


Misschien komt er nog wel een tijd dat ik net als Paulo Coelho verder wil, wat anders wil d…

In Vervoering

Intens geluk
Dat is voor mij Reizen met de trein Donkere regenwolken Boven velden Van fel geel Koolzaad
Kijk, bambi wil ik verrukt uitroepen Beseffend dat  ik alleen zit met enkel  vreemde mensen
Een witte pauw hoe bijzonder trekt aan mijn oog voorbij Welig tiert het onkruid Na de vele regen De trein schudt Muziek op mijn oor
Zoveel moois schiet langs de rijdende trein En ik, ik geniet met volle teugen Wat is Nederland Toch wonderschoon
© KH

Muziek op Zondag, Rain

Ja ik weet het, het is zomer, en nee het weer werkt nog niet echt mee. Nu heb ik nog geen vakantie, maakt mij die regen niet veel uit, vind ik het persoonlijk allemaal wel best, weer of geen weer, maar snap ik het best dat mensen die vakantie hebben het niet fijn vinden. Mijn handen vinden het overigens ook niet fijn> De kloven springen er weer in. Dat merk ik wel, aan de verandering van temperatuur en weer.
En heel eerlijk? Ik hou er wel van, ik ben en blijf tenslotte een herfsttype. En het is nu eenmaal zo: Everywhere you go: You take the weather with you.

Maar ondanks alle regen, zijn er ook lichtpuntjes. Alles is mooi groen zo zagen we net in het bos.
En om bij Muziek op Zondag te blijven: Op muzikaal gebied zijn er juweeltjes van songs gemaakt over regen! Om je zondag weer helemaal op te vrolijken!



Hier heb ik wat op afgedanst in de eighties!



Prachtig dit:













© KH

Quotes and Pics 31, 150e geboortedag Klimt

Bij het openen van Google (toch 1 van mijn favoriete pagina's: Google is my best friend zeg ik wel eens gekscherend) zag ik vanmorgen dat het vandaag de 150e geboortedag van Gustave Klimt is. Ook al had ik al 5 nieuwe Quotes And Pics klaar liggen, deze week vers gemaakt, toch heb ik naar aanleiding daarvan besloten 5 verse te maken, met de prachtige werken van Klimt als achtergrond.











© KH

Workshop

Van het werk krijg ik een kaart binnen. Om de medewerkers extra in het zonnetje te zetten biedt onze werkgever ons een gratis workshop aan bij de Volksuniversiteit.
Wat leuk, dacht ik. Maar de kaart ligt er alweer een week of 2 en ik was hem bijna vergeten, bijna, tot ik vanmorgen een onverwacht gezellig gesprekje met mijn baas had. Zij had zich ook al opgegeven voor de workshop Mindfulness, de workshop die ik op het oog had, die of Tai Chi, ik was er nog niet helemaal uit.
Maar waar ik  nog steeds niet helemaal overheen ben, ik ben zo'n 'schijterd', ik wil  nooit alleen. Meteen schiet me te binnen dat vriendin bij dezelfde organisatie werkt, al is zij verzorgende en ik huishoudelijke medewerker thuiszorg.

Meteen bel ik vriendin op. Zij  had de kaart ook al een tijdje liggen en wist niet goed wat te doen. Ook zij had niet meer eraan gedacht dat wij bij dezelfde organisatie horen. 'Leuk', is haar reactie en meteen schrijven we ons in voor de workshop Mindfulness erg…

Wie ben je werkelijk?

Gisteravond keek ik, zoals elke dinsdagavond, weer naar het KRO programma 'over de streep'.  
Jongeren vertellen niet altijd wat ze meemaken in hun leven en laten niet het achterste van hun tong zien, doen zich anders voor dan ze in werkelijkheid zijn. De vraag die de mensen van deze Challenge dan ook regelmatig stellen is: Who are you really?

Dat bracht mij aan het denken. Wie ben je werkelijk? Wie ben ik werkelijk? Wie zijn wij werkelijk?
In het dagelijks leven krijg je van veel mensen te horen hoe zij jou zien. Zij leggen je als  het ware hun stempel op. Zij hebben voor zichzelf al hun beeld over jou bepaald, nog voordat ze werkelijk weten of moeite doen te weten te komen, hoe jij werkelijk bent, of in elkaar zit. Maar ook om zichzelf te laten zien. Mensen oordelen of veroordelen anderen graag blijkbaar. Zo zit de huidige maatschappij, helaas, nu eenmaal in elkaar.
Je bent een flapuit, een druktemaker, een regelneef, een schooljuf, een kattekop, een kreng, een wijs iemand, of…

The Tao of Pooh

© KH

Ik wil niet altijd maar sterk zijn

Soms ben ik ineens boos en verdrietig tegelijk. Boos omdat de instantie die daarvoor aangewezen is, niet luistert, niet doet wat zij moet doen, verdrietig omdat het is zoals het is en ik het niet kan veranderen, laat staan het al geaccepteerd heb. En dat is raar. Denk ik dat ik dat allang gedaan heb, blijkt dat op zulke momenten in mijn leven dat het niet zo is.

Ik heb al vele blogs geschreven over Lief en zijn autisme. Maar soms word ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Dan gebeurd er iets, of lees ik zijn eigen blog en denk ik na. Hij snapt het nog niet, of hij is er nog helemaal niet mee aan het werk zoals hij of ik denken dat hij is. Hij denkt van wel, maar of  hij schrijft het verkeerd, of ik lees het verkeerd. Hij wil zich niet meer druk maken over het 'reilen en zeilen in huis'. Nee, dacht ik al lezende, dat laat hij al tijden aan mij over. Ik zucht en voel dat mijn ogen zich alweer vullen met tranen, net zoals het afgelopen weekeinde. En hij weet van niks. Natuurlij…

Muziek op zondag, Vaughan Williams

De Engelse componist  Ralph Vaughan Williams leefde van 1872-1958.
Al op jonge leeftijd legde Vaughan Williams veel liefde en talent voor muziek aan de dag. En nadat hij de Engelse volksmuziek had leren kennen, was zijn creativiteit niet meer te stuiten.

Ralph Vaughan Williams werd op 12 oktober 1872 geboren. Zij vader overleed toen  hij pas 2 jaar oud was en zijn moeder was de kleindochter van de beroemde Josiah Wedgwood en haar oud-oom was niemand minder dan Charles Darwin. Tijdens zijn schoolopleiding maakte Williams kennis met (alt-)viool, piano en orgel en bracht hij 2 jaar door aan het Royal College in Cambridge. In 1895 ontmoette hij Gustav Holst en de mannen werden vrienden voor het leven.
Williams wist dat hij componist wilde worden en keerde terug naar het Royal College of Music en in 1897 gin hij naar Berlijn om er bij componist Max Bruch te studeren. Hij verdiepte zich verder in de Engelse Volksmuziek en gaf daarmee toe aan een jeugdliefde voor hyme, Christmas Carols en 15…

Quotes and Pics 30

Alweer de 30e quotes and pics! Ik maak al heel lang zelf plaatjes op de pc en sinds een paar jaar quotes and pics, maar sinds ik op Blogger ben maak ik er een wekelijks blog over. Ik ben er nogal wat tijd mee kwijt, het juiste plaatje bij de juiste tekst te zoeken, of andersom. Soms gebruik ik mijn eigen foto's, een heel enkele keer een eigen tekst, maar steeds probeer ik vooral mooie teksten en plaatjes/foto's te gebruiken en inspirerend te zijn. Ik hoop dat het lukt. Voor mijzelf brengt het vooral veel plezier met zich mee buiten het feit dat de teksten tot nadenken stemmen. Ik hoop voor anderen ook. Ik ga er in ieder geval nog graag mee door! :)











© KH